Η φουστανέλα του Προέδρου, οι δύο ίπποι και το θεώρημα του Βοναπάρτη

Σάββας Ιακωβίδης, Αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή
29 Νοεμβρίου 2017

Ο σιδηρούς καγκελάριος, Βίσμαρκ, είπε κάποτε ότι, «οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα όσα μετά το κυνήγι, στην διάρκεια του πολέμου και πριν από τις εκλογές».

Στην Κύπρο, κάθε προεκλογική εκστρατεία είναι σπαρμένη και στρωμένη με άπειρα ψεύδη από τους υποψηφίους. Ο θαθακισμός τους είναι ασυγκράτητος. Οι δεσμεύσεις τους, αμέτρητες. Οι υποσχέσεις τους, ατελείωτες. Οι μεταλλάξεις τους, απείρου κάλλους. Θα υποστηρίξει κανείς ότι η πολιτική είναι η τέχνη της εξαπάτησης όσων ακόμα θέλουν ή αρέσκονται να εξαπατώνται και να παρασύρονται από επικοινωνιακά τερτίπια, παιγνίδια και ηχηρές φλυαρίες. Ναι, αλλά, σε έναν τουρκοκατεχόμενο τόπο και μια πατρίδα απειλούμενη από την Τουρκία με ισλαμοποίηση, όσοι διεκδικούν την ψήφο των  πολιτών οφείλουν να είναι ξεκάθαροι, ειλικρινείς, έντιμοι και προπάντων να σκέφτονται και να νοιάζονται πρώτα και πάνω απ’ όλα για την πατρίδα.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης ξεκίνησε την προεκλογική εκστρατεία του από το καλοκαίρι. Με την Κοινή Δήλωσή του με τον κατοχικό Έρογλου (11.2.2014) ενταφίασε την Κυπριακή Δημοκρατία. Με το δείπνο της παράδοσης (1.12.2016) αποδέχτηκε την πενταμερή και εξαφάνισε την Κυπριακή Δημοκρατία. Στο Crans-Montana αποδέχτηκε τουρκικούς όρους και ήταν έτοιμος για λύση διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετάλλαξής της στην τουρκογενή διζωνική αν δεν παρενέβαινε ο Έλληνας ΥπΕξ, Ν. Κοτζιάς, και ανέκοπτε τον κατήφορο. Τον τελευταίο καιρό, ο Ν. Αναστασιάδης, σε αγαστή ταύτιση και πλήρη συγχορδία με τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, Στ. Μαλά, επιμένει σε επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που σταμάτησαν. Δηλαδή μετά την αποδοχή των τουρκικών όρων που δεν απέσυρε!
Ποια είναι η λύση την οποία ο Πρόεδρος προωθεί και προάγει, με τα δεκανίκια του ΔΗΣΑΚΕΛ; Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία ουδαμόθεν του πλανήτη γη, ανευρίσκεται, δεν υπάρχει στην παγκόσμια νομολογία και όταν επιχειρήθηκε εφαρμογή της από το ρατσιστικό καθεστώς της Ν. Αφρικής, απορρίφθηκε από τον Μαντέλα. Πού αποβλέπει η αγγλοτουρκική διζωνική τερατουργία; Στην εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενου του Διεθνούς Δικαίου, ως κράτους-μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ και όλων των Διεθνών Οργανισμών. Ποιος είναι ο στόχος της Τουρκίας από το 1956; Η επανάκτηση, ο πλήρης έλεγχος, η δημογραφική αλλοίωση και η τουρκοποίηση της Κύπρου ως γεωπολιτικού και στρατηγικού προγεφυρώματος του νεο-οθωμανικού ιμπεριαλιστικού αναθεωρητισμού.
Εξαιτίας της προεκλογικής εκστρατείας, ο Ν. Αναστασιάδης ενεδύθη ξανά φρεσκοσιδερωμένες φουστανέλες! Ξέχασε επιτηδείως όλες τις υποχωρήσεις και παραχωρήσεις του στους Τούρκους. Ακόμα και την διζωνική σπανίως την αναφέρει και διαλαλεί την νέα πολιτική πραμάτεια του: Λειτουργικό, ελεύθερο, ανεξάρτητο, φυσιολογικό, δημοκρατικό, ευρωπαϊκό κράτος, με σεβασμό στις θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα, κοινοτικό κεκτημένο, χωρίς εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, κτλ. Την περ. Κυριακή, με αφορμή απαίτηση ξανά του πεφιλημένου του, κατοχικού Ακιντζί, να αλλάξουμε νοοτροπία, ο Ν. Αναστασιάδης δήθεν εξανέστη:
«Διερωτώμαι ειλικρινά», είπε με επιτηδευμένη οργή, «για ποια νοοτροπία μιλά πως πρέπει να αλλάξουμε. Να ξεχάσουμε την κατεχόμενη γη; Να ξεχάσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα; Να ξεχάσουμε όλα αυτά που η ΕΕ προβλέπει για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες; Να ξεχάσουμε την παρουσία του κατοχικού στρατού; Να διαγράψουμε την παρουσία της Τουρκίας με εγγυητικά και επεμβατικά δικαιώματα; Να αλλάξουμε μυαλά ή νοοτροπία γιατί πρέπει να υιοθετήσουμε θέσεις και πρόνοιες μέσα στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ή του υπό μετεξέλιξη κράτους που δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου;».
Σε ποιους νομίζει ο Πρόεδρος ότι απευθύνεται; Σε λωτοφάγους και αμνήμονες; Να του θυμίσουμε ξανά ότι αποδέχεται την εκ περιτροπής προεδρία, διά της οποίας παραβιάζεται η παγκόσμια αρχή, θεσμοθετημένη στην Χάρτα του ΟΗΕ και της ΕΕ, «ένας άνθρωπος, μία ψήφος». Αποδέχτηκε την λεγόμενη αποτελεσματική συμμετοχή, δηλαδή την αριθμητική και όχι την πολιτική ισότητα και τη μια θετική ψήφο για τους ομοσπονδιακούς θεσμούς. Δέχτηκε την παραχώρηση στα 80 εκ. των Τούρκων των τεσσάρων βασικών ελευθεριών της ΕΕ, καθιστώντας τους ισότιμους προς τους Έλληνες αδελφούς. Αποδέχτηκε ότι οι κλέφτες και σφετεριστές ε/κ περιουσιών έχουν, τάχα, συναισθηματική σύνδεση με την αρπαγείσα ε/κ περιουσία.
Χειρότερα: Ο Ν. Αναστασιάδης αποδέχτηκε την παραμονή ΟΛΩΝ των εποίκων και ακόμα την παραχώρηση «προσωρινών αδειών» σε Τούρκους τουρίστες, εργάτες και φοιτητές. Με απλά λόγια, έβαλε τα θεμέλια για την Αλεξανδρεττοποίηση, δηλ. την τάχιστη τουρκοποίηση του κυπριακού Ελληνισμού, όπως ακριβώς συνέβη στην δυστυχή συριακή Αλεξανδρέττα, την οποία το Κεμαλικό θηρίο κατάπιε το1938. Εξαφάνισε την Κυπριακή Δημοκρατία, αποδεχθείς την πενταμερή, την οποία η Τουρκία απαιτούσε εδώ και δεκαετίες και η οποία ήταν ανάθεμα για όλους τους προκατόχους του. Αποδέχτηκε τις εγγυημένες πλειοψηφίες.
Ο Ν. Αναστασιάδης παραβίασε και εξευτέλισε όλες τις δεσμεύσεις του έναντι του κυπριακού λαού. Ερωτάται, λοιπόν: Γιατί οι πολίτες να εμπιστευτούν ξανά έναν πολιτικό ο οποίος άλλα συνομιλεί, παραχωρεί και συνομολογεί με τους Τούρκους και άλλα λέγει, ανάλογα με το ακροατήριο; Ποια σχέση έχουν όσα προεκλογικά εξαγγέλλει με όσα στο τραπέζι των συνομιλιών τελείως διαφορετικά αποδέχεται; Η πολιτική επιτηδειότητα και τεχνοτροπία του Ν. Αναστασιάδη είναι αήττητες. Ενθυμίζουν την τεχνοτροπία του Μεγάλου Ναπολέοντα. Κάποτε στο Συμβούλιο Επικρατείας είχε εξομολογηθεί: «Έγινα καθολικός για να τερματίσω τον πόλεμο της Βανδέας, έγινα μουσουλμάνος για να επιβληθώ στην Αίγυπτο, έγινα Παπικός για να κερδίσω τους ιερείς της Ιταλίας. Και αν κυβερνούσα λαό Εβραίων δεν θα δίσταζα να ξανακτίσω τον ναό του Σολομώντος»! Ο Ν. Αναστασιάδης θέλει διζωνική αυτοκτονία με ρατσιστική, αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή συναυτουργία αλλά και ευρωπαϊκή δημοκρατία με ελευθερία, ανεξαρτησία, χωρίς εγγυήσεις κτλ.
Ας εξηγήσει, λοιπόν, πώς ταυτίζεται μια βιώσιμη, λειτουργική λύση, που να αντέχει στον χρόνο με την διζωνική τερατογένεση, την οποία επιμένει να επιβάλει Αναν-ικώ τω τρόπω. Πέτυχε το ακατόρθωτο. Ιππεύει δύο άλογα ταυτόχρονα: Το μεν ένα, αφορά τον κατευνασμό και την εξημέρωση του τουρκικού θηρίου με συνεχείς υποχωρήσεις και προσαρμογή στις τουρκικές απαιτήσεις. Το δε άλλο, είναι η αδίστακτη διαβουκόληση και εξαπάτηση των πολιτών με θέσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία απολύτως σχέση και συνάρτηση προς όσα ήδη έχει παραχωρήσει στους Τούρκους. Στην προπολεμική Αγγλία, ο Τζ. Μάξτον, σοσιαλιστής, είπε κάποτε το περιώνυμο:
«Αν δεν ημπορείτε να ιππεύετε δύο άλογα ταυτόχρονα δεν έχετε δικαίωμα να μετέχετε στο καταραμένο τσίρκο της πολιτικής». Πρόκειται για την πιο ωμή αποτύπωση πολιτικού αμοραλισμού. Και, βέβαια, το ιππεύειν δύο άλογα ταυτόχρονα είναι αρετή και δεξιοτεχνία ακροβάτη. Όχι πολιτικού ηγέτη.
Πηγή: SIGMALIVE