«Εκλογές» μακαρόνια με πουλί..

Σενέρ Λεβέντ, Δημοσιογράφος

20 Οκτωβρίου 2017

Αλλά η δική μας ταινία «Εκλογές» δεν μοιάζει με αυτές. Είναι πολύ πληκτική. Πολύ μπανάλ. Εκλογές σε αυτό το νησί σημαίνει παιχνίδι εξαπάτησης του λαού

Μέσα στον Ιανουάριο υπάρχουν εκλογές και στον βορρά και στον νότο; Άρα στο εξής η Κύπρος θα είναι ανυπόφορη. Ούτως ή άλλως τα ψέματα είναι πολύ φθηνά. Ούτε έναν παρά δεν κάνουν τώρα. Μπουχτίσαμε από αυτή την ταινία. Μπουχτίσαμε πολύ. Οι νέοι πρωταγωνιστές και οι νέες εκδοχές της ταινίας είναι χειρότεροι από το παρελθόν. Υπάρχουν κάποιες ταινίες. Σαν τον «Νονό». Σαν το «Κάποτε στην Αμερική» ή σαν την «Καζαμπλάνκα». Τις βλέπεις συνεχώς. Όσες φορές και αν τις δεις, δεν βαριέσαι. Αλλά η δική μας ταινία «Εκλογές» δεν μοιάζει με αυτές. Είναι πολύ πληκτική. Πολύ μπανάλ. Εκλογές σε αυτό το νησί σημαίνει παιχνίδι εξαπάτησης του λαού. Κόβει πρώτος το νήμα όποιος εξαπατήσει πιο ωραία.
Ειδικά οι «εκλογές» στον βορρά είναι ένα πλήρες μασκαραλίκι. Όλα μας τα κάστρα έχουν κατακτηθεί από την Τουρκία. Έφερε και το νερό. Φέρνει και τον ηλεκτρισμό. Μήπως έμεινε μέρος που να μην συνδεθήκαμε; Αλλά τι λέει ο ηγέτης του κόμματος της αξιωματικής μας αντιπολίτευσης; «Θα αλλάξουμε το σύστημα!» Ποιο σύστημα θα αλλάξεις; Θα το καταλάβαινα αν έλεγε ότι θα πάρουμε πίσω την πολιτική μας βούληση. Θα το καταλάβαινα αν έλεγε θα τερματίσουμε το σύστημα της κατοχής. Αν έλεγε θα παραδώσουμε το Βαρώσι στους παλιούς του ιδιοκτήτες. Αν έλεγε θα κλείσουμε τα λατομεία που κατατρώνε τα βουνά μας. Αν έλεγε δεν θα φτιαχτεί πλέον κανένα τζαμί κατά τη δική μας περίοδο. Αν έλεγε δεν θα δοθεί σε κανέναν πλέον ελληνοκυπριακή γη μέχρι την εξεύρεση λύσης. Θα το καταλάβαινα. Αλλά κανένα απολύτως κόμμα δεν τα υπόσχεται αυτά. Θα αλλάξει το σύστημα, λέει. Μήπως υπάρχει σύστημα εδώ;

Χθες διάβασα το άρθρο της αγαπητής Φατμά Αζγκίν. Υπενθύμισε κάτι που είχε πει ο Αλπάι Ντουρντουράν. Πότε το είπε αυτό ο Ντουρντουράν; Σε προεκλογική του ομιλία κατά τη δεκαετία του 1980. Είχε πει το εξής: «Δεν θα μας δώσουν τη βούληση αυτού εδώ του τόπου. Μας κόλλησαν στον γιακά ένα σωρό ‘παράσημα’. Πάρτε Σύνταγμα, πάρτε Βουλή, πάρτε κυβέρνηση. Όλα αυτά είναι μια επίδειξη. Δεν έχουμε και δεν θα έχουμε δικαίωμα λόγου, εξουσία να καθορίσουμε το μέλλον μας».

Τα πράγματα, τα οποία αποκάλεσε «παράσημα» ο Ντουρντουράν, είναι ουσιαστικά τα παιχνίδια μας. Το Σύνταγμα. Η Βουλή. Η κυβέρνηση. Και η προεδρία της Δημοκρατίας. Τα αγαπήσαμε τόσο πολύ αυτά που δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε τόσο εύκολα. Δεν μας ενδιαφέρει καθόλου η πολιτική βούληση. Δεν είμαστε Καταλανοί εμείς. Είμαστε Τουρκοκύπριοι. Άμα γίνουμε βουλευτές και υπουργοί, ας μας διοικεί η Τουρκία για εκατό χρόνια. Ο λόγος της Άγκυρας περνάει σε όλους μας, ενώ ο δικός μας λόγος περνάει μόνο στους εδώ κοινοτάρχες. Παρόμοια κουβέντα με εκείνη που είχε πει ο Ντουρντουράν κατά τη δεκαετία του 1980, είπε και σε εμένα τότε ο Οζκέρ Οζγκιούρ. Ήταν το 1979. Είχα πρόσφατα επιστρέψει στην πατρίδα. Ρώτησα τον Οζγκιούρ «τι χαμπάρια δάσκαλε;» Η απάντησή του ήταν σύντομη και ουσιαστική: «Να, το παίζουμε κυβέρνηση εδώ!» Πέρασαν 37 χρόνια από τότε. Ακόμα το παίζουμε κυβέρνηση. Κανένα από τα κόμματά μας, τα οποία ετοιμάζονται για εκλογές τώρα, δεν μπορεί να το πει καν αυτό. Κανείς δεν λέει ότι οι εκλογές, η Βουλή και η κυβέρνηση είναι πράγματα τα οποία έχουν επινοηθεί για να καλύψουν την κατοχή της Τουρκίας εδώ. Όμως, μπορούμε να πάρουμε την πολιτική μας βούληση μόνο απορρίπτοντάς τα όλα αυτά. Να αποσυρθούμε από το γήπεδο. Να αφήσουμε την Τουρκία μόνη. Να αλλάξουμε θέση. Εκείνοι στο γήπεδο. Εμείς στις εξέδρες. Να παίξουν να δούμε αν μπορούν αυτό το παιχνίδι του ανεξάρτητου κράτους! Μπορούν να το παίξουν χωρίς εμάς;

Οι «εκλογές» στον βορρά είναι εκλογές μακαρόνια με πουλί. Και λίγο ρύζι. Και λίγη σάλτσα! Μια βδομάδα πριν τις «εκλογές» αρχίζουν να μοιράζουν τα σπίτια. Ανοίγει το πουγκί. Δεν ξέρω πόσα πληρώνουν για μία ψήφο. Το συνάλλαγμα ανέβηκε, η λίρα κατέβηκε, σίγουρα και αυτό αυξήθηκε. Έτσι είναι και στον νότο; Κανείς δεν το είπε. Όπως φαίνεται, είναι διαφορετική εκεί η χάρη. Τώρα ήρθε η σειρά της πορνείας. Ο Αναστασιάδης είπε δήθεν στον πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ότι «είμαι η μεγαλύτερη πόρνη της πολιτικής». Κάτσε και ξεμπέρδεψε τώρα τα πράγματα. Το είπες ή δεν το είπες; Αν το είπες, πες το και μην φοβάσαι. Τι υπάρχει σε αυτό για να διστάζει κανείς; Πόσοι υπάρχουν ανάμεσά μας που δεν είναι πόρνες της πολιτικής; Αλλά αν εσύ είσαι η μεγαλύτερη, αυτό είναι άλλο.

Πηγή: Πολίτης