Οι ευχές του Γκουτέρες στον… Βορρά και Νότο

11 Ιουλίου 2017

Ποίο στοιχείο απετέλεσε το άλφα και το ωμέγα της “στρατηγικής” Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ στην τελευταία πενταετία, για να μην επιστρέψουμε στην πενταετία Χριστόφια με τα απαράλλακτα χαρακτηριστικά της σημερινής πολιτικής; Ήταν η προσκόλληση σε ένα αναποτελεσματικό και εκ γενετής νεκρό, διάλογο.”Ας μας πουν οι αρνητές  του διαλόγου, πώς θα διώξουμε τους Τούρκους, πώς θα απαλλαγούμε από την κατοχή και πώς θα επανενώσουμε τη χώρα μας”, ερωτούσαν υπεροπτικά κουραστικά ο Πρόεδρος και τα εξαπτέρυγα του.

Κωμικό επιχείρημα. Πρώτον ουδείς τάσσεται κατά του διαλόγου. Αλλά το θέμα είναι τι είδους διάλογο διεξάγεις. Διεκδικείς, ή παραχωρείς; Συζητάς επί κοινού αντικειμένου, ή επί διαφορετικού; Συζητάς για μία λύση γνήσιας ομοσπονδίας με διασφαλισμένες όλες τις αρχές που ισχύουν σε ομόσπονδα κράτη, ή διαπραγματεύεσαι επί ενός εκτρώματος λύσης, όπως η διζωνική ομοσπονδία, που καταλήγει σε εθνοτικό και ρατσιστικό διαχωρισμός και σε συνομοσπονδία Κύπρου-Τουρκίας; Και συζητάς για πόσο χρόνο; Για 43 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα και όταν ο Μακάριος στην τελευταία ομιλία του στην Πλατεία Ελευθερίας,  αποκήρυξε τον διάλογο παράδοσης στην Τουρκία, ο δε Γλαύκος Κληρίδης,  το 1993, μόλις εξελέγη Πρόεδρος έπραξε το ίδιο δηλώνοντας πως “ο διακοινοτικός διάλογος έφαγε τα ψωμιά του”; Και επιπλέον ένας διάλογος που δεν αποδίδει, που καθίσταται αυτοσκοπός, παρατράβηγμα στον χρόνο όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου,  πού τελικά καταλήγει; Καταλήγει στη χειρότερη κρίση. Όπως συνέβη στο Κρανς Μοντάνα.

Ο Νίκος Αναστασιάδης, ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Άντρος Κυπριανού,  φορείς της ίδιας ονειροπαρμένης πολιτικής, αγωνιούσαν και αγχώνοντο να κάμουν διάλογο για να εκθέσουν την Τουρκία ενώπιον της διεθνούς κοινότητας, ως της αδιάλλακτης πλευράς που δεν θέλει λύση. Στο Κρανς Μοντάνα, έδωσαν τα πάντα. Άφησαν απογυμνωμένη και αποσκελετωμένη, από διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα, την ελληνοκυπριακή πλευρά. Για να “γωνιάσουν” την Τουρκία και να την εκθέσουν στη διεθνή κοινότητα. Η Τουρκία για πολλοστή φορά, έδειξε το σκληρό, αδιάλλακτο, αμετακίνητο πρόσωπο της.

Εμείς ευθύς εξαρχής τους είπαμε πως είναι ουτοπία να περιμένουν πως ο ΟΗΕ, η Ε.Ε. οι ΗΠΑ, η Βρετανία, θα καταδικάσουν την Τουρκία και θα της επιρρίψουν ευθύνες. Μόνο παιδιά δημοτικού δεν αντιλαμβάνοντο πως ο ΟΗΕ εφόσον είναι δεσμευμένος να συνεχίσει τις προσπάθειες του για επίτευξη λύσης, δεν είναι αφελής να τορπιλλίσει τις προσπάθειες του, καταγγέλλοντας το ένα ή το άλλο μέρος, ως αδιάλλακτο. Η Ε.Ε. έχει να κλείσει πολλά μέτωπα με την Τουρκία, έχει τεράστια συμφέροντα εκεί, και δεν έχει  καμία διάθεση ή βούληση να τα διακινδυνεύσει στον βωμό ενός χρεοκοπημένου, ανίσχυρου μέλους της,  το οποίο μάλιστα ασκεί πολιτική αναξιοπρέπειας και παράδοσης. Όσο αφορά τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, φιλοτουρκικές παραμένουν πάντα οι πολιτικές του και δεν αλλοιώνονται ούτε μεταβάλλονται σε φιλοκυπριακές. Κανένα κράτος στον κόσμο δεν επρόκειτο και δεν πρόκειται ποτέ να επιρρίψει ευθύνες στην Τουρκία. Το αντίθετο αποτελούν παιδικές φαντασιώσεις του Προεδρικού, της Πινδάρου και της Εζεκίας Παπαϊωάννου.

Τελικά οι εκτιμήσεις μας δικαιώθηκαν και οι ονειροπολήσεις των διαχειριστών του εθνικού θέματος, βούλιαξαν στο πέλαγος των ψευδαισθήσεων τους.

Τι ακολούθησε το ναυάγιο του Κρανς Μοντάνα;

1. Την επαύριο του ναυαγίου, ο Ταγίπ Ερντογάν, παρακάθητο μαζί με τους ηγέτες των 20 πλουσιοτέρων κρατών του κόσμου, στη διάσκεψη, χωρίς να του πει κανένας  ένα κακό λόγο για τις ευθύνες της χώρας του. Μάλιστα χρησιμοποίησε το βήμα για να διατυπώσει νέες θέσεις αδιαλλαξίας της Τουρκίας.

2. Ο Αντόνιο Γκουτέρες, τον οποίο οι ηγέτες μας “έπνιξαν” στα εγκώμια και τον πρόβαλαν σαν ένα νέο Μεγαλέξανδρο που λύει γόρδειους δεσμούς, δεν άρθρωσε λόγο καταδίκης της Τουρκίας. Αντίθετα μάλιστα, μας…κατευόδωσε,  διχοτομώντας την Κύπρο σε “Βορρά και Νότο”. Είπε: “Εύχομαι ό,τι το καλύτερο για τους ανθρώπους στο βορρά και νότο”. Εν ολίγοις, Κυπριακή Δημοκρατία εκλιπούσα. Υπάρχει μόνο μία διοίκηση στον βορρά και μία στο νότο. Αν μάλιστα είναι αληθής η πληροφορία του Άντρου Κυπριανού, ότι ο Γκουτέρες στη συνάντηση που είχε με  τον Ερντογάν στο Αμβούργο τον ευχαρίστησε για τη στάση της Τουρκίας στο Κρανς Μοντάνα, τότε έχουμε ανάγλυφη την εικόνα του πόσο ανίσχυρος είναι ο ρόλος του ΟΗΕ σε αυτή τη διαδικασία, και πόσο ανήμπορος  είναι ο Γκουτέρες να καταγγείλει την Τουρκία.

3. Ο Νίκος Αναστασιάδης σπατάλησε τον περισσότερο χρόνο του τηλεφωνώντας στον Μπάιντεν και πρόσφατα στον νέο αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, να παρέμβουν στην Άγκυρα για να πείσουν τον Ερντογάν, να επιδείξει  διαλλακτικότητα. Δεν έχει αντιληφθεί ότι εδώ και χρόνια, ότι  αυτή που πιέζει τις ΗΠΑ είναι η Τουρκία και όχι οι ΗΠΑ την Τουρκία. Στο τέλος, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία εκφράζει ευγνωμοσύνη στα δύο μέρη για την εποικοδομητική στάση που τήρησαν. Οι ΗΠΑ ευγνωμονούν την Τουρκία για τη στάση που τήρησε στο Κρανς Μοντάνα! Πόσο “τόπο” έπιασαν οι  ικεσίες και τα τηλεφωνήματα του Αναστασιάδη στον Λευκό Οίκο και πόσο απέδωσε η ψευδαίσθηση του ότι η Τουρκία θα παρέμενε εκτεθειμένη στη διεθνή κοινότητα, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς.

4. Η αχάμπαρη και ύπουλη Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία δεν περιέχεται καμία καταγγελία κατά της Τουρκίας, παρά μόνο εκφράζει τον ευσεβή της πόθο πως αυτή δεν ήταν η τελευταία ευκαιρία. Υπενθυμίζουμε πως μόλις πριν από μερικές μέρες ο Πρόεδρος της Κομισιόν, Γιούνκερ, έκαμε δήλωση ότι η διάσκεψη στο Κρανς Μοντάνα, αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για λύση του Κυπριακού. Από αυτή την Ένωση που εκδίδει ανακοινώσεις που συγκρούονται με τις τοποθετήσεις του ηγέτη της,  περιμένουν οι ευρωπαϊστές σωτηρία!

Όταν λοιπόν, έχουμε στο εθνικό θέμα τέτοιες ονειροπαρμένες πολιτικές ως “οδηγούς” δικαίωσης του λαού μας, τότε μπορεί ο καθένας να φανταστεί την κατάληξη που θα έχει το εθνικό θέμα και τις νέες τραγωδίες που μας περιμένουν, εάν συνεχιστούν αυτές οι πολιτικές….

 

Πηγή: SIGMALIVE